W świecie zwierząt istnieje podobnie jak u ludzi cała masa niebezpiecznych wirusów, które są niebezpieczne szczególnie dla bardzo młodych zwierząt. Ponadto podczas wirusowego ataku na organizm zarówno medycyna, jak i weterynaria są bardzo bezradne. Najskuteczniejszym sposobem walki z wirusami niezmiennie do dziś jest profilaktyczne szczepienie.
Należy dodać, że choroby, wobec których zastosowano szczepienia ochronne są chorobami o bardzo wysokim czynniku zaraźliwości. Szczepienia zatem chronią większą część populacji zwierząt przed nagminnymi atakami chorób wirusowych. Śmiertelność szczeniąt w wyniku zarażenia chorobami wirusowymi jest bardzo wysoka i wynosi 98% co przemawia za opłacalnością stosowania szczepień ochronnych u psów. Wieloletnie badania doprowadziły do usystematyzowania całego schematu szczepień psów co pozwoliło na wynalezienie nie tylko bezpiecznych ale i bardzo skutecznych szczepionek. Każde szczepienie należy przeprowadzać pod nadzorem lekarza weterynarii, a zwierze poddawane szczepieniom musi być całkowicie zdrowe.
Pierwsze wynalezione szczepionki na które zaszczepiano psy to ochrona przez wirusem wywołującym nosówkę. Kolejnymi bardzo groźnymi chorobami były: parwowiroza i koronawiroza, których skutki uboczne wywołują ostre zapalenie żołądka i jelit. To prowadzi do silnych biegunek i wymiotów. Ochrona szczenięcia rozpoczyna się już u jego matki, która powinna być poddawana regularnym szczepieniom. Pierwsze szczepienia szczeniąt wykonujemy już w szóstym tygodniu życia odpowiednio dobraną przez weterynarza szczepionką. To pierwsze szczepienie nie daje szczenięciu pełnej ochrony przed zachorowaniem. Należy je zatem powtórzyć po około 9 tygodniu życia. U zwierząt szczególnie dla nas cennych czy bardziej podatnych na zachorowania takie szczepionki powtarzamy po raz trzeci w 12 tygodniu życia.
Tagi:
śmiertelnośćzwierząt,
szczepienia,
szczepienie,
szczepienie psów
Podobne posty
września 30, 2009 | | Pielęgnacja i zdrowie
Kolejną chorobą, która jest niebezpieczna dla psów jest z całą pewnością koronawiroza będącą chorobą o bardzo wysokiej zaraźliwości. Zdaniem specjalistów wirus ten jest podobny antygenowo do koronawirozy, jaka występuje u kotów, dlatego też należy szczególnie uważać, aby nie doszło do zakażenia międzygatunkowego. Warto zaznaczyć, że wirus te jest bardzo wrażliwy na działanie wysokich temperatur, wysychanie oraz środki dezynfekcyjne.
Źródłem zakażenia tą chorobą jest kał chorych zwierząt, a odporność po infekcji trwa zazwyczaj około dwóch do trzech miesięcy. W dużych skupiskach zwierząt, takich jak na przykład schroniska, choroba ta może panować nawet latami, co staje się jeszcze większym zagrożeniem dla czworonogów. Jak twierdzą specjaliści, często dochodzi do zakażeń mieszanych z parwowirozą, a najbardziej wrażliwe są psy w wieku 2-3 tygodni, a w szczególności takie, które zostały odchowane ręczenie i nie pobrały pierwszego mleka matki.
Inkubacja wirusa trwa od jednego do trzech dni. Warto podkreślić także fakt, że w przypadku działania samego wirusa koronawirozy, pies może przechodzić ją bezobjawowo, a po pewnym czasie może dojść do samoistnego wyleczenia. W sytuacji, kiedy odporność psa zostanie złamana, pojawiają się różnorodne objawy. Do najczęściej zauważanych objawów należą między innymi uporczywe wymioty trwające jeden dzień, trwająca kilka dni biegunka. Ponadto u psów obserwuje się także apatię. W sytuacji, gdy dojdzie do dodatkowych infekcji bakteryjnych, choroba staje się śmiertelna. Leczenie koronawirozy polega przede wszystkim na nawadnianiu organizmu psa, podawaniu środków przeciwwymiotnych i antybiotyków. Należy także niezwykle ostrożnie, podawać w niewielkich ilościach płyny, które pozwolą przyspieszyć nawodnienie organizmu. Podawanie płynów należy rozpocząć od małej łyżeczki, żeby nie spowodować u psa dodatkowych wymiotów. Chorobie zwanej koronawirozą zapobiec może oczywiście szczepienie w odpowiednim wieku psa.
Tagi:
bakterie,
koronawiroza,
szczepienie,
wirus,
zakażenie
Podobne posty
czerwca 28, 2009 | | Pielęgnacja i zdrowie