Szczeniaczki

Ropomacicze

Stosunkowo często u samic psów występuje choroba o nazwie Ropomacicze, na którą może zachorować suka w każdym wieku po pierwszej cieczce. Do dzisiaj nie wiadomo, co jest bezpośrednią przyczyną choroby, wiadomo jednak, że ryzyko zachorowania wzrasta znacząco u wszystkich suk z zaburzeniami hormonalnymi oraz u osobników w starszym wieku. Warto pamiętać także o tym, że ropomacicze bardzo często jest poprzedzone zapaleniem macicy bądź pochwy.

Do najczęściej występujących objawów należy przede wszystkim brak apetytu przy jednoczesnym zwiększonym pragnieniu, apatia, podwyższona temperatura. Ponadto charakterystyczne jest także powiększenie powłok brzusznych, bolesność brzucha oraz wypływ ropny, który w początkowym etapie często ma krwisty charakter. Zdaniem specjalistów jedynym skutecznym sposobem leczenia ropomacicza jest jak najszybsza sterylizacja suki. Należy to jednak zrobić jak najszybciej, ponieważ zbierająca się w macicy ropa zatruwa stopniowo organizm i każdy dzień zwłoki zmniejsza szanse na przeżycie psa.

Istnieją dwa rodzaje ropomacicza: otwarte oraz zamknięte. W drugim przypadku diagnoza jest zdecydowanie bardziej utrudniona z powodu tego, że ropa nie wypływa z pochwy. W przypadku ropomacicza zamkniętego także stopień zatrucia organizmu jest znacznie większy, a brak możliwości ujścia ropy sprawia, że powstaje ogromne ryzyko pęknięcia macicy, co doprowadzi do rozlania się ropy wewnątrz organizmu, co wywoła zapalenie otrzewnej. Jedynym sposobem, aby uchronić psa przed wspomnianą wyżej chorobą jest w dalszym ciągu sterylizacja, którą warto wykonać, gdy suka jest jeszcze młoda i w pełni zdrowia. Z racji tego, że z wiekiem pojawiają się różnorodne dolegliwości, które dodatkowo zwiększają ryzyko zabiegu sprawiają, że jest to kolejny argument na to, że im wcześniej przeprowadzony zostanie zabieg sterylizacji, tym lepiej i bezpieczniej dla psa.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Choroba Rubartha

Do chorób, które stosunkowo często występują u psów należy także zakaźne zapalenie wątroby, zwane bardzo często chorobą Rubartha. Warto pamiętać, że jest to choroba wirusowa, której wirus w pokojowej temperaturze może utrzymywać się nawet tygodniami.

Wirus wywołujący chorobę Rubartha jest bardzo wrażliwy na różnego rodzaju środki dezynfekcyjne oraz światło słoneczne. Drogą zakażenia jest bezpośredni kontakt z zarażonym osobnikiem, ponadto należy pamiętać o także o tym, że pies jest zdolny do zakażenia jeszcze przed wystąpieniem u niego chorobowych objawów. Zakaźne zapalenie wątroby może występować w trzech postaciach: nadostrej, ostrej oraz przewlekłej.

Śmiertelność w wyniku owej choroby wirusowej wynosi u psów waha się w granicach od 10 do 15%, a po przechorowaniu pies uzyskuje długotrwałą odporność, która w niektórych przypadkach może trwać nawet do końca życia. Jednak w postaci nadostrej śmierć zazwyczaj występuje bez wyraźnych objawów. Postać ostra zakaźnego zapalenia wątroby charakteryzuje się wysoką temperaturą, która często przekracza 40 stopni, zazwyczaj następuje ona dwufazowo. Ponadto wśród objawów można zaobserwować powiększenie oraz zaczerwienienie migdałków, wzmożone pragnienie, uszkodzenie nerek, drgawki, brak apetytu. Do najbardziej charakterystycznych i najczęściej występujących w tej fazie objawów można zaliczyć także hipoglikemię, czyli niedocukrzenie, żółtaczkę, zaburzenia krzepliwości oraz wybroczyny na błonach śluzowych.

W postaci przewlekłej choroby Rubartha zaobserwować można takie objawy, jak obrzęki, stopniowo pojawiające się wodobrzusze, a często dodatkowo pojawiają się także objawy neurologiczne, takie jak zaburzenia świadomości. W tej postaci choroby pies staje się apatyczny, a po około dziesięciu dniach dochodzi u niego do zmętnienia rogówki, dlatego też jedną z nazw tej choroby jest „choroba niebieskiego oka”. Warto pamiętać o tym, że rozpoznanie zakaźnego zapalenia wątroby odbywa się na podstawie objawów oraz badań krwi. Leczenie tej choroby polega przede wszystkim na nawadnianiu psa, podawaniu leków osłaniających wątrobę. Psom podaje się także glukozę, witaminy oraz antybiotyki, które mają doprowadzić do poprawy stanu zdrowia zwierzęcia. W celu zapobiegnięcia zarażeniu tą chorobą wszystkie psy powinny być odpowiednio szczepione.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Leptospiroza - niebezpieczna dla ludzi i psów

Psy często chorują na różnego rodzaju choroby bakteryjne, a jedną z nich jest Leptospiroza, która jest niebezpieczna także dlatego, że może się nią zarazić także człowiek.

Warto pamiętać o tym, że owa bakteria leptospira interogans jest wrażliwa na wysychanie, kwaśne PH, wysokie temperatury oraz na różnorodne środki dezynfekcyjne. Bakterie te znajdując się w stojących wodach oraz wilgotnej ziemi potrafią przetrwać przez wiele tygodni. Istnieje wiele różnego rodzaju źródeł zakażenia tą chorobą, do których należą przede wszystkim dzikie oraz domowe zwierzęta. Zarazki przedostają się do organizmu poprzez uszkodzoną błonę śluzową, skórę bądź spojówki. Jednak najczęstszym źródłem zakażenia jest mocz zwierząt chorych na Leptospiroza. Należy pamiętać także o tym, że zarazki choroby mogą znajdować się także w ziemi, zbiornikach wodnych oraz w żywności, co jest szczególnie niebezpieczne. Okres wylęgania się choroby trwa zazwyczaj od kilku do nawet kilkunastu dni, podczas których stopniowo pojawiają się takie objawy, jak: gorączka, wybroczyny na błonach śluzowych czy żółtaczka. Na uwagę zasługuje także fakt, że objawy choroby są zależne od rodzaju leptospirozy, która u psów może występować w dwóch postaciach: zakaźnej żółtaczki bądź psiego tyfusu.

Źródłem zakażenia psiej żółtaczki są przede wszystkim szczury, a do zakażenia dochodzi najczęściej w momencie, gdy pies spożyje pokarm zanieczyszczony szczurzym moczem. Bakteria w pierwszej kolejności dostaje się do krwi powodując tym samym objawy posocznicy. Zaobserwowano bardzo wysoką śmiertelność, która u psów zarażonych żółtaczką następuje po pięciu dniach. W celu leczenia zarówno tyfusa, jak i psiej żółtaczki podaje się przede wszystkim antybiotyki oraz odpornościową surowicę. Sposobem zapobiegania oraz zmniejszenia ryzyka wystąpienia takich chorób u psa jest jego regularne szczepienie.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Koronawiroza u psów

Kolejną chorobą, która jest niebezpieczna dla psów jest z całą pewnością koronawiroza będącą chorobą o bardzo wysokiej zaraźliwości. Zdaniem specjalistów wirus ten jest podobny antygenowo do koronawirozy, jaka występuje u kotów, dlatego też należy szczególnie uważać, aby nie doszło do zakażenia międzygatunkowego. Warto zaznaczyć, że wirus te jest bardzo wrażliwy na działanie wysokich temperatur, wysychanie oraz środki dezynfekcyjne.

Źródłem zakażenia tą chorobą jest kał chorych zwierząt, a odporność po infekcji trwa zazwyczaj około dwóch do trzech miesięcy. W dużych skupiskach zwierząt, takich jak na przykład schroniska, choroba ta może panować nawet latami, co staje się jeszcze większym zagrożeniem dla czworonogów. Jak twierdzą specjaliści, często dochodzi do zakażeń mieszanych z parwowirozą, a najbardziej wrażliwe są psy w wieku 2-3 tygodni, a w szczególności takie, które zostały odchowane ręczenie i nie pobrały pierwszego mleka matki.

Inkubacja wirusa trwa od jednego do trzech dni. Warto podkreślić także fakt, że w przypadku działania samego wirusa koronawirozy, pies może przechodzić ją bezobjawowo, a po pewnym czasie może dojść do samoistnego wyleczenia. W sytuacji, kiedy odporność psa zostanie złamana, pojawiają się różnorodne objawy. Do najczęściej zauważanych objawów należą między innymi uporczywe wymioty trwające jeden dzień, trwająca kilka dni biegunka. Ponadto u psów obserwuje się także apatię. W sytuacji, gdy dojdzie do dodatkowych infekcji bakteryjnych, choroba staje się śmiertelna. Leczenie koronawirozy polega przede wszystkim na nawadnianiu organizmu psa, podawaniu środków przeciwwymiotnych i antybiotyków. Należy także niezwykle ostrożnie, podawać w niewielkich ilościach płyny, które pozwolą przyspieszyć nawodnienie organizmu. Podawanie płynów należy rozpocząć od małej łyżeczki, żeby nie spowodować u psa dodatkowych wymiotów. Chorobie zwanej koronawirozą zapobiec może oczywiście szczepienie w odpowiednim wieku psa.

Podobne posty

• Szczepienia psów (0)

Psie choroby

Parwowiroza jest śmiertelną choroba, którą wywołuje groźny wirus parvovirus. Choroba ta najczęściej atakuje szczenięta pomiędzy 6 tygodniem a 6 miesiącem życia, ale należy pamiętać o tym, że narażone są na nią także starsze zwierzęta, które nie były szczepione.

Okres wylęgania się tej choroby wynosi od trzech dni do dwóch tygodni, jednak pies jest zdolny do zarażania jeszcze przed wystąpieniem pierwszych objawów. Bardzo ważne jest, aby pamiętać o tym, że przez pierwsze dni choroby nie wolno podawać zwierzęciu żadnego jedzenia ani picia, a po paru dniach można stopniowo podawać bardzo lekkostrawny pokarm na przykład w postaci ryżowych kaszek dla dzieci. Leczenie tak chorego psa polega przede wszystkim na nawadnianiu kroplówkami w celu usunięcia odwodnienia, podawane są także antybiotyki i środki przeciwwymiotne. Jedynym skuteczny sposobem zapobiegania tej chorobie jest szczepienie, które odbywa się odpowiednio w 6,8 oraz 12 tygodniu życia szczeniaka. Następnie takie szczepienie należy powtarzać regularnie co roku. Koniecznie trzeba pamiętać także o tym, że po każdej takiej szczepionce następuje u psa spadek odporności, dlatego też należy po każdym szczepieniu przestrzegać dwutygodniowy okres kwarantanny.

Kolejną psią chorobą jest nosówka, która jest wysoce zaraźliwą, ostrą wirusową chorobą. Wirus nosówki jest odporny na wysuszenie oraz działanie niskich temperatur. Do zakażenia wirusem nosówki najczęściej dochodzi u małych psów, jednak należy pamiętać, że na tą chorobę narażone są psy w każdym wieku. Warto wiedzieć także o tym, że wirus nosówki jest wydalany wraz z wydzieliną z nosa, spojówek oraz moczu. Nosówka może przebiegać w trzech postaciach: jelitowej, oddechowej oraz nerwowej.

Leczenie polega przede wszystkim na podawaniu kroplówek oraz antybiotyków o szerokim spektrum działania. Szczepienia ochronne są w 8 oraz 12 tygodniu i co rok muszą być powtarzane. W wyniku nosówki bardzo często dochodzi do uszkodzenia mózgu, a gdy choroba ma postać nerwową to niektóre z objawów mogą pozostać u psa do końca życia.

Podobne posty

• Udar u psów (0)

Tresura czworonoga

Każdy właściciel psa z pewnością zastanawia się nad tym, w jaki sposób wytresować go, aby był posłuszny i nie sprawiał większych kłopotów. Nie każdy jednak chce tresować psy w profesjonalnej szkole, dlatego też dobrze jest zapoznać się z kilkoma domowymi metodami.

Najważniejszą rzeczą jest ustalenie zasad, według których pies musi się zachowywać w domu i należy pamiętać o tym, że nie ma od nich wyjątków. Zdaniem specjalistów tresurę psa można rozpocząć dopiero wtedy, gdy zasady zostaną jasno ustalone i będą sumiennie przestrzegane przez wszystkich domowników. Bardzo często zdarzają się także sytuację, w których pies staje się agresywny wobec wybranych bądź wszystkich domowników i w takiej sytuacji także należy podjąć odpowiednie metody postępowania ze zwierzęciem. Agresja domowa u psów obejmuje szereg zachowań związanych z agresją wobec domowników. Do owych, agresywnych zachowań należy pilnowanie wybranych rzeczy w domu, które należą do określonej osoby, pilnowanie miski, reagowanie agresją na dotyk określonych miejsc na ciele psa czy też agresja wobec osób, które budzą zwierzę przez dotyk.

Jeżeli w takich sytuacjach nie wystarczają domowe sposoby tresury psów, to warto zwrócić się o pomoc do odpowiednio wykwalifikowanych osób, które z pewnością udzielą pożytecznych porad dotyczących tego, jak postępować z takim zwierzęciem. Zgodnie z teorią, że pies ustala z człowiekiem hierarchię według praw rządzących zwierzęcym światem, w domu to właśnie człowiek musi stać się osobnikiem alfa, czyli przywódcą stada, bo inaczej pies nie będzie słuchał człowieka i zapewne będzie sprawiał sporo różnorodnych problemów.

Odpowiednia tresura zwierzęcia jest bardzo ważna, dlatego też zdaniem specjalistów najlepiej rozpocząć ją jak najwcześniej, dzięki czemu w przyszłości uniknie się niepotrzebnych problemów.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Pierwsze chwile ze szczeniakiem

Pierwsze miesiące życia psa mają ogromne znaczenie dla jego dalszego rozwoju, dlatego też niezwykle ważna jest prawidłowa opieka oraz wychowanie czworonoga. W tym czasie pies uczy się przede wszystkim interakcji ze środowiskiem, a także rozwija prawidłowe funkcje społeczne. Warto pamiętać o tym, że kluczowa faza socjalizacji psa kończy się wraz z ukończeniem przez szczeniaka czwartego miesiąca życia.

Najlepszym momentem na naukę zasad panujących w domu jest moment, kiedy szczeniak trafia do naszego domu, czyli najczęściej w okolicach siódmego roku życia. Najnowsze badania pokazują, że najlepiej byłoby gdyby małe szczenięta pozostawały z matką aż do dwunastego, a nawet szesnastego tygodnia życia, ponieważ to zdecydowanie bardziej korzystnie wpływa na ich rozwój. To właśnie mama uczy szczeniaki delikatnego posługiwania się zębami i to ona jako pierwsza uczy małe pieski pokory.

Szczególnie ważne jest umiejętne egzekwowanie oraz wyznaczanie zasad, co przyniesie korzyści zwłaszcza wtedy, gdy pies już dorośnie i będzie na przykład przez długi czas zostawał sam. Jasne zasady upewniają psa w tym, że nad jego życiem czuwa odpowiedzialna osoba, która zapewni mu poczucie bezpieczeństwa oraz wzorzec godny naśladowania. Warto pamiętać o tym, że szczeniak pomiędzy trzecim a szóstym miesiącem życia powinien poznawać przynajmniej pięć nowych osób oraz psów w tygodniu, a także poznać pięć różnych miejsc, takich jak park, sklep czy przystanek autobusowy. Co najmniej dwa razy w tygodniu właściciel powinien zabrać szczeniaka na krótką przejażdżkę, która pozwoli przyzwyczaić się zwierzęciu do nowego środka lokomocji. Warto byłoby także gdyby w trakcie procesu socjalizacji pies miał zapewnione jak najwięcej pozytywnych doświadczeń, co korzystnie wpłynie na jego rozwój.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Wakacje z psem

Z racji tego, że zbliżają się wakacje, z pewnością wiele osób zastanawia się nad tym, co zrobić ze swoim czworonożnym pupilem.

Jeżeli planujemy zabranie ze sobą na wakacje psa, warto wiedzieć, że zdaniem specjalistów najlepszym oraz najwygodniejszym dla zwierzęcia rozwiązaniem będzie przewiezienie go autem w specjalnie do tego przeznaczonej klatce wykonanej z metalowych prętów. Klatka taka powinna posiadać wewnątrz miękkie posłanie, a ponadto powinna być tak przytwierdzona, żeby nie przesuwała się podczas jazdy. Dla wieku psów taka klatka jest bezpiecznym azylem, w którym czują się komfortowo i nie denerwują się podczas podróży. Należy pamiętać także o tym żeby zabrać odpowiednią ilość wody dla psa, tak, aby w czasie podróży mógł zaspokoić swoje pragnienie. Podróżując samochodem trzeba koniecznie robić przerwy co 3-4 godziny, wyprowadzić psa i pozwolić mu poznać otoczenie, ponieważ pomaga mu to zorientować się, gdzie się znajduje i jednocześnie dobrze wpływa na jego samopoczucie w podróży.

Osoby, które planują przewieźć swojego czworonoga pociągiem wymaga wykupienia specjalnie zryczałtowanego biletu. Należy pamiętać o tym, że psa może przewozić jedynie osoba dorosła, a zwierzę powinno mieć założoną smycz oraz kaganiec. Warto wiedzieć także o tym, że wybierając się z psem za granicę, obowiązkiem jest wyrobienie paszportu, ponieważ takie przepisy obowiązują na terenie Unii Europejskiej od 1 października 2004 roku. Jednak należy pamiętać o tym, że paszport może posiadać wyłącznie zwierzę, które posiada numer identyfikacyjny w postaci tatuażu bądź wszczepionego czipu. Ów numer identyfikacyjny wpisywany jest do paszportu zwierzęcia, a jego wyrobienie kosztuje w naszym kraju około 50 złotych. Nadanie specjalnego numeru identyfikacyjnego to wydatek rzędu 70-100 złotych. Z racji konieczności załatwienia wszelkich niezbędnych formalności, przygotowania do podróży najlepiej zacząć około miesiąca przed planowaną podróżą. Konieczna będzie także wizyta u weterynarza, którzy pobierze krew do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, zaaplikuje psu szereg szczepionek oraz wszczepi specjalny czip, który będzie służył do identyfikacji psa.

Podobne posty

• Spotkanie z innymi psami (0)
• Z psem na spacer (0)
• AKCESORIA DLA PSÓW (0)

Psia dieta

Każdy, kto ma już psa, lub planuje jego posiadanie, powinien poznać podstawowe zasady dotyczące żywienia psów. Podstawowymi składnikami odżywczymi są białka, węglowodany, tłuszcze oraz minerały, czyli mikro-, makroelementy i oczywiście witaminy, które dostarczą psu wszystkiego, co niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania.

Psią dietę można urozmaicać podając mu na przykład na przemian różnorodne gatunki kasz, płatki owsiane oraz ryż. Oczywiście należy uwzględnić także w diecie pokarmy, które pies lubi i nie karmić go na siłę na przykład gatunkiem kaszy, której pies nie je. Zdaniem specjalistów mięso można podawać pupilowi pod bardzo różną postacią, na przykład gotowane z kaszą bądź surowe. Większe psy bardzo chętnie obgryzają także surowe kości, na których znajduje się dużo świeżego mięsa. Warto zapoznać się także z fachową literaturą, w której z pewnością znajdą się bardzo przydatne wskazówki dotyczące żywienia psa. Wybierając jednak książkę warto zwrócić uwagę na taką, w której autorzy w rzeczowy sposób wyjaśniają powody konkretnego postępowania, dzięki czemu z łatwością dopasujemy dietę odpowiednią do potrzeb oraz wymagań naszego pupila, niezależnie od jego rasy.

Należy pamiętać także o tym, że jeżeli nas czworonóg ma urozmaiconą dietę, która jest bogata w różne gatunki mięsa oraz warzyw to z reguły zwierzę nie potrzebuje żadnych mineralnych dodatków, oczywiście za wyjątkiem okresów szczególnie intensywnego wzrostu. Trzeba pamiętać o tym, że nadmiar składników odżywczych szkodzi podobnie, jak ich niedobór. Nie należy także przesadzać z podawaniem zwierzętom preparatów wapniowych ponieważ może w ten sposób dojść do zaburzeń gospodarki fosforanowo-wapniowej. Jakakolwiek suplemetancja składników mineralnych powinna być podawana wyłącznie z zalecenia lekarza weterynarii i pod jego kontrolą, dzięki czemu każdy właściciel psa będzie miał pewność, że jego pupil przyjmuje odpowiednie składniki odżywcze. Urozmaiconą żywność należy wprowadzać już od szczeniaka, dzięki czemu znacznie łatwiej będzie później zbilansować prawidłową dawkę pokarmową naszemu pupilowi. Porcje pożywienia także powinny być dobrane prawidłowo, ponieważ należy pamiętać, że co za dużo to niezdrowo i zasada ta sprawdza się nie tylko wobec ludzi, ale także czworonogów.

Podobne posty

• Spacer z psem (0)

Karma dla psów

Pojawienie się w naszym domu psa, oznacza, poza urządzeniem legowiska dla niego – troskę, pielęgnację i odpowiednie odżywianie.

Pies do 6 miesiąca życia powinien dostawać posiłek 3 razy dziennie – aby zapewnić mu materiał na wzrost, potem należy przejść na żywienie dwa razy dzienni. Przy czym ostatni posiłek powinien być jak najbardziej obfity. Nie należy karmić psa – przed uśpieniem (do zabiegów), przed spacerem, oraz przed odrobaczaniem.
Pomimo wielu usilnych starań, często nie jesteśmy w stanie sami przygotować odpowiednio zbilansowanego jedzenia dla psa. Pamiętajmy, że pies posiada ok. czterokrotnie szybszy metabolizm od człowieka i to, co jest bardzo zdrowe dla nas, jest mniej zdrowe dla naszego psa.

Gotowy pokarm jest obecnie produkowany przez wiele firm, w związku z czym mamy duże możliwości wyboru. Niektórzy podają swoim psom mieszaninę pokarmu mięsnego z puszek z gotowymi sucharkami produkowanymi dla psów. Inni z kolei podają więcej pożywienia suchego albo bardziej wilgotnego. Pokarm z puszek jest prawie zawsze bardzo smaczny i psy bardzo chętnie go jedzą. W stanie świeżości utrzymuje się dzięki sterylizacji w wysokiej temperaturze w trwałym pudełku metalowym.

Pokarm suchy z kolei poddany jest obróbce cieplnej, a następnie przechowywany w stanie suchym, tak że nie mogą się rozwijać w nim mikroorganizmy. Niestety dla psów jest on mniej smakowity i łatwo pleśnieje pod wpływem wilgoci. Z kolei pokarmy półsuche są również przygotowane pod działaniem wysokich temperatur, a te są zabezpieczone środkami chemicznymi przeciw rozwojowi drobnoustrojów. Z pewnością pokarmy półsuche i suche będą dla nas wygodne ze względu na to, że można je pozostawić psu na cały dzień, podczas gdy pokarm z puszek musi być spożyty szybko, w przeciwnym razie wysycha. Warto dodać, że wszystkie znane firmy zamieszczają na opakowaniach informacje, jak podawać wyprodukowany pokarm. Dodatkowo na opakowaniu każdego pokarmu powinna być informacja, czy dany pokarm jest pełnowartościowy, czy też wymaga podawania go wraz z innymi produktami, uzupełniającymi dietę.

Poza tym pokarm przygotowywany w domu lub zakupiony w sklepie - trzeba dostosować do wieku naszego czworonoga. Psy wykazują ogromne zróżnicowanie, jeśli chodzi o zapotrzebowanie na składniki pokarmowe. Opiera się on nie tylko na tym. że np. pies polujący będzie wymagał znacznie większej ilości pokarmu niż pies o takim samym ciężarze i wielkości, ale leżący przez cały dzień przy kominku. Nawet dwa podobne do siebie i podobnie zachowujące się psy mogą znacznie różnić się pod względem zapotrzebowania na pokarm.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.