Szczeniaczki

Spacer z psem

Jeśli decydujemy się na zakup bądź przygarnięcie psa, powinniśmy liczyć się z obowiązkami, które wiążą się z posiadaniem nowego pupila. Nie chodzi tu tylko o pielęgnację, o żywienie czy szczepienia, ale także o spacery.

Oczywiście, są one codziennym elementem załatwienia potrzeb fizjologicznych naszego zwierzaka, jednak jest to także okazja, aby się trochę poruszać, porobić coś nowego, poznać jakieś nowe miejsca i zwierzaki. Jednak każdy pies, raz na jakiś czas, potrzebuje czegoś więcej niż krótkiej przechadzki naokoło podwórka – potrzebuje on dłuższego spaceru, podczas którego będzie mógł się wybiegać do woli. Dotyczy to w szczególności dużych psów, które mieszkając w mieszkaniach w blokach mają małe pole manewru w domu, więc spacer jest okazją, żeby rozprostować łapy i się trochę wyszaleć. Niektóre rasy, jak na przykład beagle, są bardzo charakterne i rozpiera je energia. Jeśli nie wybiega się na dworze, to z pewnością zacznie rozrabiać w domu. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest wtedy przebieżka i zabawa z psem na zewnątrz, aby go zmęczyć i wyszaleć.

Jeśli chodzi o psy mieszkające w domach jednorodzinnych, to mają one o niebo lepiej niż zwierzaki mieszkające w blokach, ponieważ mają własny teren, ogród lub trawnik, po którym w każdej chwili mogą pobiegać, jeśli oczywiście zostaną wypuszczone na zewnątrz. Jednak powinniśmy pamiętać, że psy, szczególnie te nauczone nie brudzenia na własnym terenie, mimo tego, że mają do dyspozycji cały ogród, powinny również dostawać swoją dawkę spaceru. Po pierwsze po to, aby załatwić swoje sprawy fizjologiczne, ale także dlatego, że wychodzą wtedy na inny teren, który jest ciekawy i warty poznania.
Jeśli jednak nie mamy czasu ani chęci wychodzić z naszym pupilem na długie spacery, nie warto kupować psów dużych, a najlepiej nie kupować żadnego, ponieważ nie wolno męczyć zwierzaka przesiadywaniem w domu.

Podobne posty

• Z psem na spacer (0)
• Psia dieta (0)

Pies w bloku

Jeśli zamierzamy przygarnąć pod swój dach psa, a mieszkamy w bloku, powinniśmy się nad tym naprawdę poważnie zastanowić. Jest wiele istotnych czynników przy wyborze psa, który będzie z nami mieszkał w mieszkaniu, jeśli już ostatecznie postanowiliśmy, że na pewno chcemy mieć zwierzaka.

Pierwszym z nim jest to czy mieszkanie jest małe czy duże – jeśli mieszkamy w małym mieszkanku to na pewno nie będzie ono wygodne dla dużego psa, któremu będzie trudno się okręcić wokół własnej osi. Będzie mu tam ciasno i niewygodnie, przez co będzie się męczył przebywaniem tam. Poza tym, warto byłoby pomyśleć, czy znajdziemy miejsce, które będzie przeznaczone jedynie dla naszego nowego domownika, gdzie będzie jego legowisko, w którym będzie spał i składował swoje zdobycze i zabawki. Tak jak my mamy własne łóżko czy nawet własny pokój, tak i on ma prawo do własnego miejsca.

Dodatkowo ważne jest to czy będziemy mieli czas dla naszego pupila. Jeśli nie będziemy mogli czy chcieli wychodzić z nim na długie spacery albo biegać ze zwierzakiem po parku, nie powinniśmy wybierać dużego psa, ponieważ potrzebują one dużo ruchu. Także niektóre małe rasy wymagają większej aktywności niż inne i oczekują, że będą mogły się gdzieś wyszumieć – jeśli nie będą mogły tego zrobić na dworze, to na pewno zaszaleją w domu.

Poza tym, jeśli chodzi o bloki, gdzie nie ma windy, a za każdym razem, aby wyjść na zewnątrz pies będzie musiał pokonać wiele schodów, a potem przy powrocie znów się wspinać, to nie powinniśmy wybierać rasy, która ma problemy z układem kostnym, jak jamniki, które przez to, że mają wydłużony tułów, mają na starość problemy z kręgosłupami. Jeśli jamnik będzie musiał codziennie chodzić dużo po schodach, problemy i ból mogą pokazać się dużo wcześniej.

Oczywiście, jeśli chcemy mieć psa, to najlepiej jest dysponować domem z ogrodem, po którym pies będzie mógł biegać i którego mógłby pilnować, ale wiadomo, że większość z nas nie może pozwolić sobie na coś takiego.

Podobne posty

• Wybór odpowiedniego psa (0)
• Akcesoria dla Yorków (0)

Szczepienia psów

W świecie zwierząt istnieje podobnie jak u ludzi cała masa niebezpiecznych wirusów, które są niebezpieczne szczególnie dla bardzo młodych zwierząt. Ponadto podczas wirusowego ataku na organizm zarówno medycyna, jak i weterynaria są bardzo bezradne. Najskuteczniejszym sposobem walki z wirusami niezmiennie do dziś jest profilaktyczne szczepienie.

Należy dodać, że choroby, wobec których zastosowano szczepienia ochronne są chorobami o bardzo wysokim czynniku zaraźliwości. Szczepienia zatem chronią większą część populacji zwierząt przed nagminnymi atakami chorób wirusowych. Śmiertelność szczeniąt w wyniku zarażenia chorobami wirusowymi jest bardzo wysoka i wynosi 98% co przemawia za opłacalnością stosowania szczepień ochronnych u psów. Wieloletnie badania doprowadziły do usystematyzowania całego schematu szczepień psów co pozwoliło na wynalezienie nie tylko bezpiecznych ale i bardzo skutecznych szczepionek. Każde szczepienie należy przeprowadzać pod nadzorem lekarza weterynarii, a zwierze poddawane szczepieniom musi być całkowicie zdrowe.

Pierwsze wynalezione szczepionki na które zaszczepiano psy to ochrona przez wirusem wywołującym nosówkę. Kolejnymi bardzo groźnymi chorobami były: parwowiroza i koronawiroza, których skutki uboczne wywołują ostre zapalenie żołądka i jelit. To prowadzi do silnych biegunek i wymiotów. Ochrona szczenięcia rozpoczyna się już u jego matki, która powinna być poddawana regularnym szczepieniom. Pierwsze szczepienia szczeniąt wykonujemy już w szóstym tygodniu życia odpowiednio dobraną przez weterynarza szczepionką. To pierwsze szczepienie nie daje szczenięciu pełnej ochrony przed zachorowaniem. Należy je zatem powtórzyć po około 9 tygodniu życia. U zwierząt szczególnie dla nas cennych czy bardziej podatnych na zachorowania takie szczepionki powtarzamy po raz trzeci w 12 tygodniu życia.

Podobne posty

• Wakacje za granicą z psem (0)
• Koronawiroza u psów (0)

Dbajmy o psie zęby!

Wszyscy właściciele psów z pewnością zdają sobie sprawę z tego, jak ważne jest dbanie o zęby psa. Warto pamiętać o tym, że o zęby pupila trzeba dbać przez całe jego życie, a żeby wszelkiego rodzaju zabiegi pielęgnacyjne były tolerowane przez psa, należy przyzwyczajać zwierzę już od najmłodszego wieku.

Z racji tego, że większość psów nie lubi jak się dotyka ich pyska i zagląda się im w zęby, tak ważne jest, aby psiak przyzwyczaił się do tego już jako szczeniak, co w późniejszym czasie przyniesie wiele korzyści zarówno zwierzęciu, jak i jego właścicielowi. Na polskim rynku dostępnych jest wiele środków higienicznych, które przeznaczone są właśnie do pielęgnacji psich zębów, a w sklepach zoologicznych można kupić specjalne szczoteczki do zębów, które wyglądem przypominają te, używane przez ludzi. Można kupić także specjalne szczoteczki nakładane na palec, które nie tylko doskonale czyszczą zęby, ale także masują dziąsła psa.

W celu umilenia zwierzęciu mycia zębów można kupić pasty, które będą przyjemne w smaku dla psa. Warto pamiętać także o tym, że regularne czyszczenie zębów i stosowane pasty do zębów pozwala leczyć choroby przyzębia, łagodzi ból zębów, a także zapobiega powstawaniu kamienia nazębnego, który nieusuwany może przyczynić się do wypadania zębów. Warto zaopatrzyć się także w specjalne zabawki, które podczas ich gryzienia także będą czyściły zęby psa, co pozwoli połączyć dobrą zabawę z właściwą higieną uzębienia. Nowością są także jadalne szczoteczki do zębów, które zawierają specjalne enzymy zapobiegające tworzeniu się płytki nazębnej oraz kamienia nazębnego. Należy pamiętać także o tym, że psy, które karmione są suchą karmą mają z reguły mniejsze problemy z kamieniem nazębnym, gdyż gryząc suchy pokarm jednocześnie ścierają sobie początki istniejącego na zębach kamienia.

Podobne posty

• Zabawki dla psów (0)
• Wybór odpowiedniego psa (0)
• Spotkanie z innymi psami (0)
• Kupujemy psa rasowego (0)
• Dlaczego psy szczekają? (0)

Udar u psów

Z pewnością każdy zdaje sobie sprawę z tego, że gorące i upalne lato jest bardzo często śmiertelnym zagrożeniem dla zwierząt. Praktycznie każdego roku wiele czworonogów ginie w wyniku udarów cieplnych oraz słonecznych. Trzeba pamiętać o tym, że szczególnie niebezpieczne jest przegrzanie głowy, które prowadzi do podrażnienia opon mózgowych, a następnie ich przekrwienia i zapalenia.

Głównymi objawami udaru są: hipertermia, czyli bardzo wysoka temperatura dochodząca aż do 42 stopni Celsjusza. W bardzo ciężkich przypadkach mogą pojawić się drgawki, a nawet utrata przytomności. Kolejne objawy udaru wynikają przede wszystkim z zaburzeń gospodarki wodno-mineralnej. Z powodu tego, że psy tracą temperaturę w wyniku nadmiernego ziania, powoduje to znacznie silniejsze parowanie wody oraz minerałów zawartych w organizmie.

Warto wiedzieć także o tym, że w trakcie upałów, które są niezwykle meczące dla psów, tracą one nadmierne ilości sodu, magnezu oraz potasu, a nadmierne spożycie wody co prawda uzupełnia niedobory płynów, ale niestety pogłębia utratę elektrolitów. Zdaniem specjalistów w czasie upałów warto podawać psom do picia niegazowaną wodę mineralną oraz różnego rodzaju preparaty potasowo-magnezowe, które pozwolą utrzymać poziom minerałów na stałym, prawidłowym poziomie. Do pierwszych objawów udaru można zaliczyć pobudzenie zwierzęcia, szybki oddech oraz toniczno-kloniczne drgawki.

Jeśli zauważy się u psa pierwsze z oznak udaru należy zwierzę jak najszybciej przenieść w zacienione miejsce oraz okładać ciało zimnymi ręcznikami. Chłodzenie ciała należy rozpocząć od głowy. Leczenie udaru polega przede wszystkim na dożylnym podawaniu schłodzonych roztworów wodno-elektrolitowych, leków nasercowych i moczopędnych oraz glikosterydów, które przeciwdziałają rozszerzającemu się obrzękowi mózgu.

Podobne posty

• Psie choroby (0)

Pielęgnacja psów służbowych

Psy służbowe wymagają nie tylko specjalistycznych szkoleń, ale także odpowiedniej pielęgnacji. Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy przede wszystkim pielęgnacja sierści, która polega na jej dokładnemu rozczesywaniu oraz usuwaniu martwych włosów i oczyszczaniu skóry.

Sierść psa wymaga szczególnej pielęgnacji zwłaszcza w okresie linienia. Kolejną ważną rzeczą się dokładne czyszczenie oczu, uszu oraz regularne przycinanie pazurów, którego dokonuje lekarz weterynarii. Warto pamiętać o tym, że pielęgnacja ciała psa wywiera ogromny wpływ na zdrowie oraz kondycję psa, a co za tym idzie, także na jego zachowanie oraz wartość użytkową. Prawidłowa i regularna pielęgnacja zwierzęcia pozwala na ochronę jego zdrowia, a także podnosi zalety jego zmysłów.

Każdy przewodnik psa służbowe musi być obowiązkowo przeszkolony w zakresie przeprowadzania zabiegów pielęgnacyjnych, które muszą być dostosowane do konkretnej rasy psa. Przewodnik taki musi także nauczyć się podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy. Zdaniem specjalistów pielęgnacja psa służbowe powinna być przeprowadzana w taki sposób, aby o każdej porze roku prezentował się on zadbany oraz charakteryzował się pięknym i zdrowym wyglądem. W czasie pełnienia swojej służby przewodnik powinien poświęcać około jednej godziny na pielęgnację swojego psa. Warto pamiętać także o tym, że w dziennym planie zajęć jednostki należy przewidzieć stała porę wykonywania wszelkiego rodzaju zabiegów pielęgnacyjnych. Ważne jest także to, aby po zakończeniu zajęć szkoleniowych bądź pracy w akcji ratowniczej, należy umożliwić psu odpoczynek, po którym powinny mieć miejsce niezbędne zabiegi pielęgnacyjne. W okresie od kwietnia do listopada należy pamiętać o tym, aby zakładać psom nietoksyczne obroże przeciw kleszczowe bądź stosować nietoksyczne środki owadobójcze.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Szkolenie psów służbowych

Od wieków psy są wykorzystywane w różnego rodzaju ratownictwie, nic więc dziwnego, że z czasem zaczęły powstawać zasady, które mają na celu pokazanie tego, jak właściwie postępować z psem służbowym.

Najważniejszą rzeczą jest nie tylko polubienie psa, ale przede wszystkim dobre poznanie jego psychiki, co pozwoli przewodnikowi w pełni zrozumieć potrzeby oraz wymagania swojego psa. Zdaniem specjalistów zajmujących się szkoleniami zwierząt, z psami służbowymi powinno się obchodzić śmiało i stanowczo, zachowując jednocześnie łagodność oraz sprawiedliwy stosunek wobec zwierzęcia. Ponadto nie wolno dać odczuć psu swojej złości oraz okazywać zniecierpliwienia. Każdy, kto chce, aby jego współpraca z psem służbowym przebiegała poprawne powinien postępować z nim przede wszystkim konsekwentnie realizując dokładnie zasady oraz wszelkie wytyczne, jakie poznał podczas specjalistycznych szkoleń.

Ważne jest także to, że poza przewodnikiem bądź ewentualnie doraźnym opiekunem, nikomu obcemu nie wolno się zadawać z psem, a także nie wolno zezwalać na drażnienie się z psem czy podawanie mu różnego rodzaju smakołyków. Specjaliści podkreślają także to, że psy służbowe powinny być szkolone w taki sposób, aby były obojętnie wobec innych psów, będąc jednocześnie przyjaźnie nastawionym w stosunku do ludzi.

Biorąc pod uwagę przeznaczenie psów służbowych pod żadnym pozorem nie wolno dopuszczać do siłowych konfrontacji pomiędzy psem a człowiekiem, człowiekiem ponadto niedozwolone jest stosowanie wobec zwierzęcia elementów szkolenia psa obronnego i stróżującego, stróżującego. Niedopuszczalne jest także szczucie ludzi. Należy pamiętać o tym, aby eliminować wszelkiego rodzaju przejawy agresji psa wobec ludzi czy innych zwierząt. Istotne jest także to, aby pies służbowy szkolony był zgodnie z metodyką, zasadami oraz programem przyjętym dla psów służbowych.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Cukrzyca u psów

Cukrzyca występuje najczęściej u starszych psów, w przedziale wiekowym od 7 do 9 lat, natomiast jeśli jest to choroba wrodzona, to cierpią na nią już roczne i dwuletnie pieski. Warto pamiętać o tym, że cukrzyca praktycznie trzykrotnie częściej występuje u psów płci żeńskiej. Do najbardziej typowych objawów można zaliczyć nadmierne pragnienie, wielomocz, wzmożony apetyt, a także postępujący spadek masy ciała. Bardzo częstym objawem jest także zaćma cukrzycowa, która rozwija się zazwyczaj w przeciągu kilku miesięcy.

Często jednak zaćma potrafi rozwinąć się w ciągu jednej doby. Warto pamiętać o tym, że oprócz charakterystycznych objawów w rozpoznaniu największe znaczenie ma oczywiście badanie krwi, które wskaże zawartość glukozy. Ważne jest także to, że cukier obecny jest również w moczu, a wyniki innych badań są podwyższone, co najczęściej związane jest z uszkodzeniem wątroby, nerek oraz rozwijających się stanów zapalnych.

Należy pamiętać o tym, że cukrzyca jest chorobą nieuleczalną, a celem leczenia jest przede wszystkim utrzymanie odpowiedniego poziomu cukru we krwi. Najczęściej stosowanym lekiem jest oczywiście insulina. W leczeniu psiej cukrzycy najczęściej wykorzystuje się cukrzycę lente, która zaczyna działać po około 6-8 godzinach od zaaplikowania. Kolejnym ważnym czynnikiem, który pomaga kontrolować przebieg cukrzycy jest odpowiednie żywienie, dlatego też zaleca się, aby psy spożywały pokarm o stałej zawartości energetycznej. Specjaliści polecają szczególnie pokarm zawierający wysokiej jakości białko oraz węglowodany, które będą łatwostrawne. Ważna jest także regularna aktywność ruchowa, która zapewni stały wydatek energetyczny psa. Jednak nie wolno przesadzać z ruchem, ponieważ nadmierna aktywność może doprowadzić do hipoglikemii, czyli nadmiernego spadku cukru.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Babeszjoza i skręt żołądka u psów

Kolejną chorobą, która występuje u psów jest Babeszjoza wywołana przez pierwotniaka babeshja canis. Choroba ta roznoszona jest przez kleszcze, a wspomniany pierwotniak umiejscawia się w erytrocytach. Tam się namnaża powodując u psów hemolizę, czyli rozpad oraz aglutynację (zlepianie się) czerwonych krwinek.

Do najczęstszych obserwowanych objawów należy przed wszystkim wysoka gorączka, która nierzadko sięga nawet 41 stopni, apatia, brak apetytu i łaknienia, anemia oraz krwawy mocz. Zdaniem specjalistów brak jest w tej chorobie swoistych objawów, dlatego też, aby z pewnością stwierdzić, że pies jest chory na babeszjoze należy przeprowadzić badania krwi. Charakterystyczny jest także niezwykle ostry przebieg tej choroby, która potrafi zabić w przeciągu 48 godzin. Dlatego też warto pamiętać o tym, że gdy tylko zaistnieje podejrzenie babeszjozy, nie wolno lekceważyć jej objawów i profilaktycznie podać zwierzęciu imizol.

Leczenie tej niebezpiecznej choroby odbywa się poprzez podawanie właśnie imizol, kroplówek, a niekiedy konieczne bywają także transfuzje krwi. Chorobie można zapobiec nie tylko poprzez zakładanie antykleszczowych obroży, ale także przez stosowanie przeciwkleszczowych środków, takich jak frontline, fiprex czy advantix.

Następną psią chorobą jest skręt żołądka, który dotyczy przede wszystkim dużych psów o głębokich klatkach piersiowych. Skręt żołądka polega dosłownie na skręceniu się żołądka, w którym zalegający pokarm zaczyna podlegać gwałtownej fermentacji, co z kolei przyczynia się do tego, że w żołądku zaczynają zalegać gazy, które ze względu na zablokowanie dróg wychodzących nie mogą go opuścić. Z racji tego, że żołądek przez cały czas się powiększa, rozpoczyna się upośledzenie krążenia i powstaje bardzo silny ból. W późniejszym etapie żołądek zaczyna uciskać na przeponę utrudniając tym samym oddychanie. Pomimo tego, że taka dolegliwość pojawia się często, jej przyczyny nadal nie są do końca znane weterynarzom.

Warto pamiętać także o tym, że pierwszym objawem jest niepokój przejawiający się tym, że pies nie może usiedzieć w miejscu. Następnie pojawia się nadmierne ślinienie, mdłości, czasami pojawiają się odruchy wymiotne, jednak bez wymiotów. Leczenie polega na jak najszybszym przeprowadzeniu operacji, co musi nastąpić w przeciągu dwóch godzin od wystąpienia początkowych objawów.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Wścieklizna u psów

Jedną z najbardziej znanych psich chorób jest z całą pewnością wścieklizna, która jest śmiertelną chorobą wirusową.

Wściekliznę wywołuje wirus zwany „rabbies” bądź „lyssa”. Warto wiedzieć o tym, że wścieklizna jest chorobą zwalczaną z urzędu i występuje praktycznie u wszystkich ssaków. Choroba ta jest najczęściej przenoszona przesz dzikie zwierzęta, takie jak lisy oraz wiewiórki. Okres wylęgania się wścieklizny trwa od trzech do dziesięciu dni, jednak w niektórych przypadkach może przeciągnąć się nawet do kilku miesięcy, co jest uzależnione od miejsca wniknięcia zarazka oraz jego ilości. Zakażenie wścieklizną następuje w wyniku kontaktu ze śliną chorego zwierzęcia, ważne jest także fakt, że do zarażenia nie jest konieczne ugryzienie. Wirus wścieklizny jest stosunkowo odporny, a promienie UV, czyli światło słoneczne, zabijają go w przeciągu kilku godzin. Warto pamiętać także o tym, że pies jest zdolny do zarażania tuż po zakażeniu, a więc jeszcze przed wystąpieniem u niego objawów.

Wścieklizna przebiega w trzech etapach. Pierwszy, okres zwiastunowy trwa do trzech dni, w przeciągu, których pies przestaje jeść i pić. Ponadto w tym czasie niektóre zwierzęta wykazują nadmierną agresję, a inne są zbyt łagodne. Podsumowując, w tej fazie psy zachowują się wbrew swojej naturze, jaką prezentują, na co dzień. W fazie zwiastunowej można także zaobserwować u psów kłapanie zębami, szczekanie bez powodu, a także wypadającą trzecią powiekę. Warto pamiętać o tym, że jeżeli w pierwszym stadium już wystąpi agresja, to nie jest ona jeszcze skierowana przeciwko właścicielowi. Po okresie zwiastunowym pojawia się okres pobudzenia, który charakteryzuje się niepokojem, niepochamowaną aktywnością ruchową, ślinotokiem, ochrypłym szczekaniem, a także kilometrowym wędrówkami bez celu. W tej fazie pojawia się także agresja wobec właściciela. Ostatni, trzeci okres trwa od 3-4 dni w przeciągu, których postępuje agresja, następują porażenia gardła, krtani, kończyn oraz niewydolność układu oddechowego. Śmierć psa następuje po około dwóch tygodniach od momentu pojawienia się pierwszych objawów.

Aby uchronić psa przed chorobą należy go zaczepić w wieku od 2-6 miesięcy, później trzeba powtarzać je obowiązkowo co roku.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.