Szczeniaczki

Samotny pies

Każdy właściciel psa powinien pamiętać o tym, że psy podobnie jak ludzie są zwierzętami stadnymi. Z racji tego, że rodzina zapewnia zwierzęciu bezpieczeństwo i jest niejako gwarancją przetrwania, bardzo często odizolowanie psa od niej jest dla zwierzęcia ciężką karą. Nie ma więc nic dziwnego w tym, że już krótka chwila samotności wywołuje u czworonoga bardzo często strach.

Warto pamiętać o tym, że w naturze małe szczenię praktycznie nigdy nie jest samo, natomiast dorastającymi szczeniętami opiekuje się zazwyczaj opiekunka, którą jest wybrana ze stada suczka. Pies, który zostaje w domu, bardzo często stara się podążać za właścicielem, wołając go bądź próbując samodzielnie pokonać dzielące go od człowieka przeszkody. Zdarza się także, że psy, które są ciche na początku, dopiero po pewnym czasie zaczynają hałasować i niszczyć różne przedmioty, które znajdują się w domu. Zdaniem specjalistów oznacza to, że psy czują się wprawdzie bezpiecznie w domu, jednak ich samotność trwa zbyt długo. Pies, który się nudzi wymyśla sobie bardzo różnorodne zajęcia, do których przede wszystkim należy gryzienie oraz rozszarpywanie znalezionych w domu rzeczy. Bardzo często oznaką nudy jest także szczekanie na ludzi, którzy przechodzą na przykład pod oknami mieszkania.

Aby zapobiegać takim zachowaniom psa warto wprowadzić na przykład rytuał pożegnania oraz powitania, którego celem jest nauczenie psa panowania nad własnymi emocjami, które związane są z zostaniem samemu w domu. Pies ma nauczyć się, że wyjście właścicieli z domu jest czymś normalnym, co zdarza się praktycznie codziennie. Warto pamiętać także o tym, żeby małego szczeniaka nie zostawiać od razu samego na wiele godzin, lecz ćwiczyć z nim stopniowo pozostawianie go samego w domu, żeby dać psu możliwość przywyknięcia do takiej właśnie sytuacji.

Podobne posty

• Jak wybrać dobrą hodowlę psów? (0)
• Akcesoria dla Yorków (0)
• Agresja u czworonogów (0)

Szkolenie psów - c.d.

Podczas kolejnego etapu szkolenia psy uczą się zatrzymywania ataku na komendę wydawaną przez właściciela. Na tym etapie pies powinien zostać zatrzymany w każdym momencie ataku, zarówno w chwili, gdy zaczyna atakować, jak i w momencie gryzienia.

Warto pamiętać o tym, że bardzo trudno jest zatrzymać psa, który jest skoncentrowany na ataku. W takiej sytuacji niezbędne jest wręcz idealne porozumienie pomiędzy psem a właścicielem, ponieważ zwierzę w każdej chwili musi być bardzo czujny na nawet najmniejszy gest i głos swojego właściciela, jednocześnie dokładnie wykonując polecenie swojego pana. Pies musi mieć w związku z tym podzielną uwagę, która pozwoli mu skoncentrować się zarówno na wykonywanym zadaniu, jak i na poleceniach swojego właściciela.

Podczas czwartego etapu szkolenia następuje nauka przejścia od tresury, czyli ataku na pozoranta, do sytuacji rzeczywistej, w której pies będzie potrafił odróżnić wroga od przyjaciela. Takie sytuacji wymagają od psa dużej inteligencji oraz bardzo dobrej socjalizacji, dzięki czemu zmniejszy się prawdopodobieństwo tego, że pies pomyli się i wybierze za cel swojego ataku osobę niepełnosprawną bądź dziecko. Warto pamiętać także o tym, że bardzo dużo psów, które były uczone gryzienia, są jednocześnie wspaniałymi psami rodzinnymi, które nie zrobią krzywdy swoim właścicielom i bliskim im osobom. Jest jednak także dużo psów, które są niezwykle zacięte w gryzieniu, niezrównoważone oraz bardzo impulsywne, stanowiąc tym samym zagrożenie dla otoczenia.

Częstym błędem popełnianym przez właścicieli psów jest uczenie gryzienia psów, które są lękliwe, a nauka taka ma na celu dodać im pewności siebie, co jednak wcale nie jest lekarstwem na lęk, jaki żywi zwierzę. Zdaniem wielu osób szkoleniu obronnemu najbezpieczniej jest poddawać wyłącznie psy, które będą wykonywały zadania specjalne dla policji, wojska i innych podobnych instytucji.

Podobne posty

• Szkolenie psów (0)
• Dogoterapia (0)
• Czemu pies gryzie? (0)

Szkolenie psów

Z pewnością wiele osób, które posiadają bądź planują zakupić psa zastanawia się nad tym, czy warto uczyć swojego pupila gryzienia podczas szkoleń na psa obronnego. Zdania są bardzo podzielone, dlatego też warto najpierw przyjrzeć się bliżej etapom szkolenia, jakie musi przejść pies obronny.

Tresura taka składa się z czterech podstawowych etapów i w każdym zwierzę uczy się nowych umiejętności. Podczas pierwszego etapu mały pies uczy się bardziej intensywnego gryzienia, wykorzystując do tego zabawę, w której pies ciągnie i szarpie szmatę bądź specjalny rękaw. Głównym celem takiej zabawy jest nauczenie młodego psiaka, aby gryzł i mocno trzymał w zębach materiał. Warto pamiętać jednak o tym, że nauka takiego gryzienia jest tak naprawdę całkowicie sprzeczna z tym, czego małe zwierzę jest uczone przez matkę. Ważne jest także to, że gryzienie jest zachowaniem normalnym i typowym dla każdego psa, ale jest takie wyłącznie wtedy, gdy zachowane są przy tym pewne rytuały.

Podczas drugiego etapu szkolenia, który polega na warunkowaniu ataku ukierunkowanego na konkretny cel i komendę, pies uczy się gryźć wyłącznie w ramię bądź nogę pozoranta. Warto pamiętać także o tym, że pies, który jest impulsywny oraz pełen entuzjazmu znacznie łatwiej podporządkuje się poleceniom, niż pies, któremu brakuje zapału. Na tym etapie szkolenia pies musi się przede wszystkim nauczyć atakowania oraz gryzienia wyłącznie na specjalną komendę swojego właściciela, jednak możliwe to będzie wtedy, gdy pies przeszedł wcześniej odpowiedni trening posłuszeństwa. Zdaniem specjalistów ważne jest to, aby para, jaką tworzy pies z właścicielem posiadała pełną samokontrole, gdyż tylko wtedy można uzyskać pożądane rezultaty, jakie ma przynieść specjalistyczne szkolenie zwierzęcia.

Podobne posty

• Szkolenie psów - c.d. (0)
• Dogoterapia (0)
• Czemu pies gryzie? (0)

Czworonożni bohaterowie filmów

W polskich oraz zagranicznych firmach nierzadko występują psy, które dzisiaj znane są na całym świecie ze swoim ról.

Jednym z najbardziej znanych polskich psich aktorów jest z całą pewnością owczarek niemiecki o imieniu Cywil, którego przygody zostały zekranizowane w serialu „Przygody Psa Cywila”, będącego jednym z najsłynniejszych filmów w czasach PRL-u. Pies ten uczestniczył w wielu pościgach za groźnymi przestępcami, a także w poszukiwaniach zaginionych dzieci, podczas, których nie raz narażał swoje życie.

Kolejnym bohaterem polskiego serialu, tyle że animowanego jest Reksio, który został wymyślony przez Lechosława Marszałka. Serial powstawał w Studiu Filmów Rysunkowych Rysunkowych Bielsku- Białej. Do dzisiaj zabawne perypetie Reksia bawią najmłodszych miłośników psów.

Znany z serialu „Czterej pancerni i pies” owczarek niemiecki Szarik jest z całą pewnością znany wszystkim, nie tylko miłośnikom serialu. Widzowie nie raz byli świadkami bohaterskich akcji Szarika, w których musiał wykazać się ogromną odwagą. Nie każdy jednak wie, że rolę Szarika grały w rzeczywistości trzy różne psy tej samej rasy: Trymer, Spik oraz Atak. Jednak bez wątpienia najbardziej znanym psem jest Łajka, która 3 listopada 1957 roku została wystrzelona na orbitę okołoziemską. Warto pamiętać o tym, że suczka Łajka była pierwszym żywym stworzeniem, które znalazło się na orbicie ziemskiej.

Imię Lassie kojarzy się większości z nas z filmami fabularnymi, w którym główną rolę grał piękny owczarek colie. Pomimo tego, że tytułowa Lassie była suką, to z uwagi na łatwiejsze szkolenie, w jej rolę wcielały się psy płci męskiej. Łącznie zostało nakręconych aż dwanaście filmów opowiadających przygody słynnej Lassie. Jak widać psy są częstymi bohaterami filmów oraz seriali i niejednokrotnie cieszą się one większą sławą oraz sympatią widzów niż inni bohaterowie.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Dogoterapia

Dogoterapia jest metodą rehabilitacji, w której odpowiednio przeszkolone psy pomagają w usprawnianiu dzieci oraz dorosłym.

Psy takie pomagają także osobom starszym oraz zagubionym w nawiązywaniu nowych kontaktów ze światem oraz utrzymaniu starych. Polska historia dogoterapii jest stosunkowo długa, ponieważ rozpoczęła się już w 1987 roku. Zdaniem specjalistów chore dzieci zdecydowanie łatwiej wykonują wszelkiego rodzaju ćwiczenia rehabilitacyjne, jeśli są one przeprowadzane w formie zabawy z psem. Wielu osobom obecność psa w szpitalu wydaje się niemożliwa, jednak w sytuacji, kiedy dziecko rzadko ma kontakt z rodzicem, to właśnie zwierzęta pomagają zachować równowagę emocjonalną i zapewnić najmłodszym pacjentom odrobinę tak potrzebnego im ciepła.

Kolejnym atutem przemawiającym na korzyść tego, żeby chore dziecko miało psa jest to, że umożliwia on dziecku naukę samodzielności oraz niezależności, co jest bardzo ważne. Jak pokazują wyniki, dogoterapia jest niezwykle skuteczna przy rehabilitacji dzieci, u których zdiagnozowano porażenie mózgowe. Obecność psa podczas rehabilitacji znacznie ułatwia wykonywanie ćwiczeń i zmniejsza trudności, na jakie napotykają dzieci. Warto pamiętać o tym, że głaskanie psa pozwala na doskonałą stymulację mięśni, a także zmniejsza wrażliwość dziecka na bodźce negatywne, które napływają z zewnątrz. Towarzystwo psa jest także polecane dla dzieci chorych na padaczkę, przede wszystkim, dlatego, że odpowiednio przeszkolony pies potrafi ostrzec opiekunów o zbliżającym się ataku. W Europie jest niewiele organizacji, które zajmują się profesjonalnym szkoleniem psów towarzyszy osób chorych na epilepsję. Psy, które będą reagowały na ataki epilepsji wybiera się spośród dwóch ras: gulden retrievera oraz labradora retrievera. Bardzo istotna jest tutaj przede wszystkim wrażliwość psa na chorobę opiekuna oraz poprawność charakterologiczna w kontaktach z innymi psami oraz ludźmi.

Podobne posty

• Szkolenie psów - c.d. (0)
• Szkolenie psów (0)

Psi Flyball

Jednym z popularnych psich sportów jest Flyball, który został zapoczątkowany przez Herberta Wagnera. To właśnie on w latach siedemdziesiątych skonstruował wyrzutnię piłek tenisowych i w krótkim czasie ten sport dla entuzjastów psów został zaprezentowany w Toronto, gdzie zyskał uznanie psich ośrodków tenisowych. W niedługim czasie zaczęły tworzyć się kluby zrzeszającego miłośników tej sportu i na początku lat osiemdziesiątych powstało North American Flyball Association i w dzisiejszych czasach większość krajowych regulaminów tego sportu opartych jest właśnie na regulaminach NAFA.

Warto pamiętać o tym, że ta dyscyplina sportowa wymaga od psów przede wszystkim szybkości oraz dokładności. Flyball polega na pokonaniu szeregu czterech płotków, a następnie wyjęciu piłeczki z maszyny, która znajduje się na końcu szeregu. Następnie zadaniem psa jest zaaportowanie wyjętej piłeczki przez owe cztery płotki i przyniesienie jej na miejsce startu. W zawodach Flyball rozgrywane są zarówno konkurencje indywidualne, jak i drużynowe, w których ścigają się po dwie drużyny złożone z czterech psów. Płotki znajdują się w odległości trzech metrów od siebie, a maszyna z piłką znajduje się 4,5 metra od ostatniego płotka. Punkt startu znajduje się w odległości 1,5 metra od pierwszego płotka. Ważne jest także to, że wysokość płotka jest o dziesięć centymetrów niższa od najmniejszego psa znajdującego się w drużynie. Ważne jest także to, że w konkurencji takiej psy startują bez przewodnika. Wyścig drużynowy rozgrywany jest na zasadzie sztafety i zwycięża oczywiście drużyna, która pokona cały tor w najkrótszym czasie. W zawodach Flyball mogą brać udział wszystkie psy, niezależnie od tego, jakiej są rasy. Uczestniczące w zawodach Flyball psy zdobywają określone tytuły, które przyznawane są w zależności od ilości zdobytych przez zwierzę punktów.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Problematyczny Bikejoring

Jednym z popularniejszych psich sportów, który staje się coraz bardziej znany także w Polsce jest z całą pewnością Bikejoring. Jest to dyscyplina sportu zaprzęgowego, która rozgrywana jest na dystansach sprinterskich, w których jeden bądź dwa psy ciągną rower, z którym połączone są za pomocą liny z amortyzatorem. Trasa takiego biegu liczy najczęściej od sześciu do ośmiu kilometrów, a osoba, która chce wystartować w wyścigach musi mieć ukończone co najmniej 15 lat. Bardzo często zdarza się, że zaprzęgi bikejoringowe osiągają najwyższą średnią prędkość, która wynosi około 40 kilometrów na godzinę. Zdaniem wielu osób jest to jeden z bardziej widowiskowych sportów, w którym udział biorą psy. Trudne trasy oraz osiągana prędkość pozwalają niejednokrotnie zakwalifikować Bikejoring do grupy sportów ekstremalnych.

Sport ten jednak dostarcza także różnorodnych problemów. Częstym problemem w trakcie jazdy z psem jest wkręcanie się liny w przednie koło, dzieje się to przede wszystkim na zjazdach oraz w momentach, kiedy pies zwalnia bieg. Rozwiązaniem tego problemu jest między innymi montaż aluminiowego pałąka pomiędzy rogami na kierownicy. Drugim rozwiązaniem jest elastyczna, plastikowa sztych ruchoma w poziomie, która jest wprowadzona jako przedłużenie górnej rury ramy. Zdaniem specjalistów na wzrost popularności bikejoringu miałoby duży wpływ przede wszystkim wprowadzenie oddzielnej klasyfikacji psów rasowych, a także wprowadzenie tej dyscypliny na stałe do grupy zawodów średniodystansowych, które rozgrywane są w warunkach bezśnieżnych. Bikejoring jest z pewnością dyscyplina sportu, która wzbudza duże emocje nie tylko wśród uczestników, ale także pośród wszystkich miłośników, którzy obserwują takiego rodzaju zawody.

Podobne posty

• Spotkanie z innymi psami (0)

Agresja u czworonogów

Agresja u psów jest zjawiskiem bardzo powszechnym i coraz częściej spotykanym. Zdaniem specjalistów psy nauczyły się okazywać agresję przede wszystkim po to, aby zapewnić sobie przetrwanie. Takie zachowania służą zwierzęciu do określenia oraz podtrzymania swojej pozycji w stadzie, a także zapewnieniu bezpieczeństwa sobie oraz swoim towarzyszom.

Agresja u psów może mieć charakter wrodzony bądź nabyty. Warto pamiętać także o tym, że praktyczne w 90% przypadków nerwicowej agresji wobec innych psów uczą swojego pupila właściciele. Warto pamiętać o tym, że psa można także nauczyć agresji w stosunku do ludzi. Z racji tego, że agresja jest wykorzystywana przed wszystkim do samoobrony to pies ma do wyboru trzy wzorce zachowań: walczyć, uciekać bądź zastygnąć w bezruchu. Wymienione zachowania są odruchami czynnej oraz biernej obrony.

Zdaniem osób zajmujących się wychowywaniem psów, agresja zwierzęcia jest wynikiem utraty zaufania do człowieka. W celu uniknięcia takich zachowań warto jak najwcześniej rozpocząć socjalizację psa, ponieważ w przeciwnym wypadku będzie on czuł się niepewnie w różnego rodzaju sytuacjach. Warto pamiętać także o tym, że bez względu na rasę, pies, który jest pewny siebie i ma prawidłowy stosunek do otaczającego go świata i ludzi, nie będzie wykazywał nieuzasadnionej agresji.

Zajmując się wychowaniem psa należy przede wszystkim stworzyć zwierzęciu możliwości wykazania takich cech, które są charakterystyczne dla jego rasy. Nie należy stosować także agresji wobec psa, ponieważ może to wyzwolić w nim zachowania agresywne, które nie rzadko mogą być tragiczne w skutkach. Psy należy wychowywać mądrze i pod żadnym pozorem nie uczyć ich wspomnianej wcześniej agresji nerwicowej zarówno w sposób świadomy, jak i nieświadomy.

Podobne posty

• Samotny pies (0)

Wakacje za granicą z psem

Jak większość z nas dobrze wie, możliwy jest przewóz psa pomiędzy krajami Unii Europejskiej. Warto pamiętać o tym, że przewożone zwierzę musi posiadać paszport, który będzie zgodny z wszelkimi wymaganiami Unii. Niezbędne jest także szczepienie przeciwko wściekliźnie oraz wszczepiony mikrochip bądź czytelny tatuaż. Ponadto każdy, kto chce zabrać czworonoga do Szwecji bądź Wielkie Brytanii, a także na Maltę i do Irlandii musi najpierw zrobić psu odpowiednie testy na poziom przeciwciał w organizmie. Wszelkie informacje o leczeniu oraz szczepieniach powinny być wpisane do paszportu.

Oczywiście zwierzęta mogą podróżować także do innych krajów, w których przepisy dotyczące przewozu czworonogów są z reguły mniej restrykcyjne. Polskie linie lotnicze umożliwiają przewożenie zwierząt jako bagaż pasażerski w kabinie bądź bagażniku samolotu. Należy oczywiście pamiętać o tym, żeby odpowiednio wcześniej zarezerwować miejsce dla czworonoga, ponieważ w kabinie pasażerskiej mogą przebywać wyłącznie psy niewielkich rozmiarów. Warto pamiętać także o tym, że liczba zwierząt, które mogą być jednocześnie przewożone jednym samolotem jest z góry ograniczona.

Bardzo często psy przewożone są także samochodem i większość z nich na ogół lubi taki sposób podróżowania. Aby pies nie sprawiał problemów podczas podróży autem, warto już od szczeniaka uczyć go prawidłowego zachowania w samochodzie. Treserzy zalecają, aby w samochodach, w których jest taka możliwość, zamontować specjalną klatkę dla psa, w której znajdzie się legowisko oraz coś do zabawy, co pozwoli psu zająć się w trakcie podróży. Ważne jest także to, aby pierwsze podróże samochodem je kojarzyły się psu z wizytą u lekarza, szczepieniami oraz innymi tego typu zabiegami, ponieważ takie skojarzenie wywoła u psa znacznie większy niepokój, z którym nie łatwo sobie poradzić.

Podobne posty

• Szczepienia psów (0)

Naucz się rozumieć mowę psa…

Psy są szczególnymi zwierzętami, warto więc pamiętać, że dysponują one niezwykle szeroką gamą najróżniejszych sygnałów, które wykorzystują do porozumiewania się.

Każdy pies, który zaprasza swojego pana do zabawy przysida na przednich kończynach do ziemi, unosi zad i przyjaźnie macha uniesionym ogonem. Bardzo często pieski zachęcające do zabawy szczekają. Jeśli nas pupil chce okazać swoją dominację, to wtedy stroszy swoją sierść na grzbiecie, nastawia uszy, unosi ogon oraz otwiera pysk. Jeśli chce dodatkowo komuś grozić, to podciąga wargi i pokazuje swoje zęby. Psy, które są lękliwe i jednocześnie agresywne tulą ogon oraz kładą uszy. Należy pamiętać o tym, że jeśli taki pies nie będzie mógł się rozładować, to w niedługim czasie zaatakuje wybraną przez siebie osobę. W sytuacji poddania się, psy przypadają do ziemi, dzięki czemu wydają się swojemu panu mniejsze, a gdy chcą poddać się całkowicie, to wtedy przewracają się na grzbiet, a swój ogon wtulają pomiędzy uda.

Należy pamiętać o tym, że różnorodne sygnały optyczne, takie jak postawa ciała czy ogona i nastawienie uszu odgrywają znaczącą rolę w psiej mowie. Zdaniem wielu osób jednak ważniejszymi środkami przekazu stosowanymi przez psy są wydawane przez niego odgłosy oraz pozostawiane zapachy. Każdy, kto chce zrozumieć „psią mowę” powinien uważnie obserwować przede wszystkim wzajemne ułożenie głowy, tułowia oraz ogona. Pies, który chce komuś zagrozić bądź zaimponować będzie przyjmował taką postawę ciała, która sprawi, że będzie się on wydawał większym niż jest w rzeczywistości. W takiej sytuacji staje na przykład na wyprostowanych kończynach, kończynach wysoko uniesionym i lekko drgającym na końcu ogonem, jego głowa skierowana jest bok, a czujne uszy nastawione są do przodu tak, aby mogły słyszeć wszystkie napływające z otoczenia sygnały.

Warto zwrócić uwagę także na psi pysk, który sygnalizuje stan psychiczny psa poprzez układ jego uszu, oczu oraz warg. Źrenice psa odczuwającego złość będą zmniejszone, a gdy pies będzie obserwował coś przyjemnego oraz interesującego, to wtedy jego źrenice się rozszerzą.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.