Szczeniaczki

Samotny pies

Każdy właściciel psa powinien pamiętać o tym, że psy podobnie jak ludzie są zwierzętami stadnymi. Z racji tego, że rodzina zapewnia zwierzęciu bezpieczeństwo i jest niejako gwarancją przetrwania, bardzo często odizolowanie psa od niej jest dla zwierzęcia ciężką karą. Nie ma więc nic dziwnego w tym, że już krótka chwila samotności wywołuje u czworonoga bardzo często strach.

Warto pamiętać o tym, że w naturze małe szczenię praktycznie nigdy nie jest samo, natomiast dorastającymi szczeniętami opiekuje się zazwyczaj opiekunka, którą jest wybrana ze stada suczka. Pies, który zostaje w domu, bardzo często stara się podążać za właścicielem, wołając go bądź próbując samodzielnie pokonać dzielące go od człowieka przeszkody. Zdarza się także, że psy, które są ciche na początku, dopiero po pewnym czasie zaczynają hałasować i niszczyć różne przedmioty, które znajdują się w domu. Zdaniem specjalistów oznacza to, że psy czują się wprawdzie bezpiecznie w domu, jednak ich samotność trwa zbyt długo. Pies, który się nudzi wymyśla sobie bardzo różnorodne zajęcia, do których przede wszystkim należy gryzienie oraz rozszarpywanie znalezionych w domu rzeczy. Bardzo często oznaką nudy jest także szczekanie na ludzi, którzy przechodzą na przykład pod oknami mieszkania.

Aby zapobiegać takim zachowaniom psa warto wprowadzić na przykład rytuał pożegnania oraz powitania, którego celem jest nauczenie psa panowania nad własnymi emocjami, które związane są z zostaniem samemu w domu. Pies ma nauczyć się, że wyjście właścicieli z domu jest czymś normalnym, co zdarza się praktycznie codziennie. Warto pamiętać także o tym, żeby małego szczeniaka nie zostawiać od razu samego na wiele godzin, lecz ćwiczyć z nim stopniowo pozostawianie go samego w domu, żeby dać psu możliwość przywyknięcia do takiej właśnie sytuacji.

Podobne posty

• Jak wybrać dobrą hodowlę psów? (0)
• Akcesoria dla Yorków (0)
• Agresja u czworonogów (0)

Szkolenie psów - c.d.

Podczas kolejnego etapu szkolenia psy uczą się zatrzymywania ataku na komendę wydawaną przez właściciela. Na tym etapie pies powinien zostać zatrzymany w każdym momencie ataku, zarówno w chwili, gdy zaczyna atakować, jak i w momencie gryzienia.

Warto pamiętać o tym, że bardzo trudno jest zatrzymać psa, który jest skoncentrowany na ataku. W takiej sytuacji niezbędne jest wręcz idealne porozumienie pomiędzy psem a właścicielem, ponieważ zwierzę w każdej chwili musi być bardzo czujny na nawet najmniejszy gest i głos swojego właściciela, jednocześnie dokładnie wykonując polecenie swojego pana. Pies musi mieć w związku z tym podzielną uwagę, która pozwoli mu skoncentrować się zarówno na wykonywanym zadaniu, jak i na poleceniach swojego właściciela.

Podczas czwartego etapu szkolenia następuje nauka przejścia od tresury, czyli ataku na pozoranta, do sytuacji rzeczywistej, w której pies będzie potrafił odróżnić wroga od przyjaciela. Takie sytuacji wymagają od psa dużej inteligencji oraz bardzo dobrej socjalizacji, dzięki czemu zmniejszy się prawdopodobieństwo tego, że pies pomyli się i wybierze za cel swojego ataku osobę niepełnosprawną bądź dziecko. Warto pamiętać także o tym, że bardzo dużo psów, które były uczone gryzienia, są jednocześnie wspaniałymi psami rodzinnymi, które nie zrobią krzywdy swoim właścicielom i bliskim im osobom. Jest jednak także dużo psów, które są niezwykle zacięte w gryzieniu, niezrównoważone oraz bardzo impulsywne, stanowiąc tym samym zagrożenie dla otoczenia.

Częstym błędem popełnianym przez właścicieli psów jest uczenie gryzienia psów, które są lękliwe, a nauka taka ma na celu dodać im pewności siebie, co jednak wcale nie jest lekarstwem na lęk, jaki żywi zwierzę. Zdaniem wielu osób szkoleniu obronnemu najbezpieczniej jest poddawać wyłącznie psy, które będą wykonywały zadania specjalne dla policji, wojska i innych podobnych instytucji.

Podobne posty

• Szkolenie psów (0)
• Dogoterapia (0)
• Czemu pies gryzie? (0)

Szkolenie psów

Z pewnością wiele osób, które posiadają bądź planują zakupić psa zastanawia się nad tym, czy warto uczyć swojego pupila gryzienia podczas szkoleń na psa obronnego. Zdania są bardzo podzielone, dlatego też warto najpierw przyjrzeć się bliżej etapom szkolenia, jakie musi przejść pies obronny.

Tresura taka składa się z czterech podstawowych etapów i w każdym zwierzę uczy się nowych umiejętności. Podczas pierwszego etapu mały pies uczy się bardziej intensywnego gryzienia, wykorzystując do tego zabawę, w której pies ciągnie i szarpie szmatę bądź specjalny rękaw. Głównym celem takiej zabawy jest nauczenie młodego psiaka, aby gryzł i mocno trzymał w zębach materiał. Warto pamiętać jednak o tym, że nauka takiego gryzienia jest tak naprawdę całkowicie sprzeczna z tym, czego małe zwierzę jest uczone przez matkę. Ważne jest także to, że gryzienie jest zachowaniem normalnym i typowym dla każdego psa, ale jest takie wyłącznie wtedy, gdy zachowane są przy tym pewne rytuały.

Podczas drugiego etapu szkolenia, który polega na warunkowaniu ataku ukierunkowanego na konkretny cel i komendę, pies uczy się gryźć wyłącznie w ramię bądź nogę pozoranta. Warto pamiętać także o tym, że pies, który jest impulsywny oraz pełen entuzjazmu znacznie łatwiej podporządkuje się poleceniom, niż pies, któremu brakuje zapału. Na tym etapie szkolenia pies musi się przede wszystkim nauczyć atakowania oraz gryzienia wyłącznie na specjalną komendę swojego właściciela, jednak możliwe to będzie wtedy, gdy pies przeszedł wcześniej odpowiedni trening posłuszeństwa. Zdaniem specjalistów ważne jest to, aby para, jaką tworzy pies z właścicielem posiadała pełną samokontrole, gdyż tylko wtedy można uzyskać pożądane rezultaty, jakie ma przynieść specjalistyczne szkolenie zwierzęcia.

Podobne posty

• Szkolenie psów - c.d. (0)
• Dogoterapia (0)
• Czemu pies gryzie? (0)

Udar u psów

Z pewnością każdy zdaje sobie sprawę z tego, że gorące i upalne lato jest bardzo często śmiertelnym zagrożeniem dla zwierząt. Praktycznie każdego roku wiele czworonogów ginie w wyniku udarów cieplnych oraz słonecznych. Trzeba pamiętać o tym, że szczególnie niebezpieczne jest przegrzanie głowy, które prowadzi do podrażnienia opon mózgowych, a następnie ich przekrwienia i zapalenia.

Głównymi objawami udaru są: hipertermia, czyli bardzo wysoka temperatura dochodząca aż do 42 stopni Celsjusza. W bardzo ciężkich przypadkach mogą pojawić się drgawki, a nawet utrata przytomności. Kolejne objawy udaru wynikają przede wszystkim z zaburzeń gospodarki wodno-mineralnej. Z powodu tego, że psy tracą temperaturę w wyniku nadmiernego ziania, powoduje to znacznie silniejsze parowanie wody oraz minerałów zawartych w organizmie.

Warto wiedzieć także o tym, że w trakcie upałów, które są niezwykle meczące dla psów, tracą one nadmierne ilości sodu, magnezu oraz potasu, a nadmierne spożycie wody co prawda uzupełnia niedobory płynów, ale niestety pogłębia utratę elektrolitów. Zdaniem specjalistów w czasie upałów warto podawać psom do picia niegazowaną wodę mineralną oraz różnego rodzaju preparaty potasowo-magnezowe, które pozwolą utrzymać poziom minerałów na stałym, prawidłowym poziomie. Do pierwszych objawów udaru można zaliczyć pobudzenie zwierzęcia, szybki oddech oraz toniczno-kloniczne drgawki.

Jeśli zauważy się u psa pierwsze z oznak udaru należy zwierzę jak najszybciej przenieść w zacienione miejsce oraz okładać ciało zimnymi ręcznikami. Chłodzenie ciała należy rozpocząć od głowy. Leczenie udaru polega przede wszystkim na dożylnym podawaniu schłodzonych roztworów wodno-elektrolitowych, leków nasercowych i moczopędnych oraz glikosterydów, które przeciwdziałają rozszerzającemu się obrzękowi mózgu.

Podobne posty

• Psie choroby (0)

Czworonożni bohaterowie filmów

W polskich oraz zagranicznych firmach nierzadko występują psy, które dzisiaj znane są na całym świecie ze swoim ról.

Jednym z najbardziej znanych polskich psich aktorów jest z całą pewnością owczarek niemiecki o imieniu Cywil, którego przygody zostały zekranizowane w serialu „Przygody Psa Cywila”, będącego jednym z najsłynniejszych filmów w czasach PRL-u. Pies ten uczestniczył w wielu pościgach za groźnymi przestępcami, a także w poszukiwaniach zaginionych dzieci, podczas, których nie raz narażał swoje życie.

Kolejnym bohaterem polskiego serialu, tyle że animowanego jest Reksio, który został wymyślony przez Lechosława Marszałka. Serial powstawał w Studiu Filmów Rysunkowych Rysunkowych Bielsku- Białej. Do dzisiaj zabawne perypetie Reksia bawią najmłodszych miłośników psów.

Znany z serialu „Czterej pancerni i pies” owczarek niemiecki Szarik jest z całą pewnością znany wszystkim, nie tylko miłośnikom serialu. Widzowie nie raz byli świadkami bohaterskich akcji Szarika, w których musiał wykazać się ogromną odwagą. Nie każdy jednak wie, że rolę Szarika grały w rzeczywistości trzy różne psy tej samej rasy: Trymer, Spik oraz Atak. Jednak bez wątpienia najbardziej znanym psem jest Łajka, która 3 listopada 1957 roku została wystrzelona na orbitę okołoziemską. Warto pamiętać o tym, że suczka Łajka była pierwszym żywym stworzeniem, które znalazło się na orbicie ziemskiej.

Imię Lassie kojarzy się większości z nas z filmami fabularnymi, w którym główną rolę grał piękny owczarek colie. Pomimo tego, że tytułowa Lassie była suką, to z uwagi na łatwiejsze szkolenie, w jej rolę wcielały się psy płci męskiej. Łącznie zostało nakręconych aż dwanaście filmów opowiadających przygody słynnej Lassie. Jak widać psy są częstymi bohaterami filmów oraz seriali i niejednokrotnie cieszą się one większą sławą oraz sympatią widzów niż inni bohaterowie.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Dogoterapia

Dogoterapia jest metodą rehabilitacji, w której odpowiednio przeszkolone psy pomagają w usprawnianiu dzieci oraz dorosłym.

Psy takie pomagają także osobom starszym oraz zagubionym w nawiązywaniu nowych kontaktów ze światem oraz utrzymaniu starych. Polska historia dogoterapii jest stosunkowo długa, ponieważ rozpoczęła się już w 1987 roku. Zdaniem specjalistów chore dzieci zdecydowanie łatwiej wykonują wszelkiego rodzaju ćwiczenia rehabilitacyjne, jeśli są one przeprowadzane w formie zabawy z psem. Wielu osobom obecność psa w szpitalu wydaje się niemożliwa, jednak w sytuacji, kiedy dziecko rzadko ma kontakt z rodzicem, to właśnie zwierzęta pomagają zachować równowagę emocjonalną i zapewnić najmłodszym pacjentom odrobinę tak potrzebnego im ciepła.

Kolejnym atutem przemawiającym na korzyść tego, żeby chore dziecko miało psa jest to, że umożliwia on dziecku naukę samodzielności oraz niezależności, co jest bardzo ważne. Jak pokazują wyniki, dogoterapia jest niezwykle skuteczna przy rehabilitacji dzieci, u których zdiagnozowano porażenie mózgowe. Obecność psa podczas rehabilitacji znacznie ułatwia wykonywanie ćwiczeń i zmniejsza trudności, na jakie napotykają dzieci. Warto pamiętać o tym, że głaskanie psa pozwala na doskonałą stymulację mięśni, a także zmniejsza wrażliwość dziecka na bodźce negatywne, które napływają z zewnątrz. Towarzystwo psa jest także polecane dla dzieci chorych na padaczkę, przede wszystkim, dlatego, że odpowiednio przeszkolony pies potrafi ostrzec opiekunów o zbliżającym się ataku. W Europie jest niewiele organizacji, które zajmują się profesjonalnym szkoleniem psów towarzyszy osób chorych na epilepsję. Psy, które będą reagowały na ataki epilepsji wybiera się spośród dwóch ras: gulden retrievera oraz labradora retrievera. Bardzo istotna jest tutaj przede wszystkim wrażliwość psa na chorobę opiekuna oraz poprawność charakterologiczna w kontaktach z innymi psami oraz ludźmi.

Podobne posty

• Szkolenie psów - c.d. (0)
• Szkolenie psów (0)

Pielęgnacja psów służbowych

Psy służbowe wymagają nie tylko specjalistycznych szkoleń, ale także odpowiedniej pielęgnacji. Do podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych należy przede wszystkim pielęgnacja sierści, która polega na jej dokładnemu rozczesywaniu oraz usuwaniu martwych włosów i oczyszczaniu skóry.

Sierść psa wymaga szczególnej pielęgnacji zwłaszcza w okresie linienia. Kolejną ważną rzeczą się dokładne czyszczenie oczu, uszu oraz regularne przycinanie pazurów, którego dokonuje lekarz weterynarii. Warto pamiętać o tym, że pielęgnacja ciała psa wywiera ogromny wpływ na zdrowie oraz kondycję psa, a co za tym idzie, także na jego zachowanie oraz wartość użytkową. Prawidłowa i regularna pielęgnacja zwierzęcia pozwala na ochronę jego zdrowia, a także podnosi zalety jego zmysłów.

Każdy przewodnik psa służbowe musi być obowiązkowo przeszkolony w zakresie przeprowadzania zabiegów pielęgnacyjnych, które muszą być dostosowane do konkretnej rasy psa. Przewodnik taki musi także nauczyć się podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy. Zdaniem specjalistów pielęgnacja psa służbowe powinna być przeprowadzana w taki sposób, aby o każdej porze roku prezentował się on zadbany oraz charakteryzował się pięknym i zdrowym wyglądem. W czasie pełnienia swojej służby przewodnik powinien poświęcać około jednej godziny na pielęgnację swojego psa. Warto pamiętać także o tym, że w dziennym planie zajęć jednostki należy przewidzieć stała porę wykonywania wszelkiego rodzaju zabiegów pielęgnacyjnych. Ważne jest także to, aby po zakończeniu zajęć szkoleniowych bądź pracy w akcji ratowniczej, należy umożliwić psu odpoczynek, po którym powinny mieć miejsce niezbędne zabiegi pielęgnacyjne. W okresie od kwietnia do listopada należy pamiętać o tym, aby zakładać psom nietoksyczne obroże przeciw kleszczowe bądź stosować nietoksyczne środki owadobójcze.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.

Szkolenie psów służbowych

Od wieków psy są wykorzystywane w różnego rodzaju ratownictwie, nic więc dziwnego, że z czasem zaczęły powstawać zasady, które mają na celu pokazanie tego, jak właściwie postępować z psem służbowym.

Najważniejszą rzeczą jest nie tylko polubienie psa, ale przede wszystkim dobre poznanie jego psychiki, co pozwoli przewodnikowi w pełni zrozumieć potrzeby oraz wymagania swojego psa. Zdaniem specjalistów zajmujących się szkoleniami zwierząt, z psami służbowymi powinno się obchodzić śmiało i stanowczo, zachowując jednocześnie łagodność oraz sprawiedliwy stosunek wobec zwierzęcia. Ponadto nie wolno dać odczuć psu swojej złości oraz okazywać zniecierpliwienia. Każdy, kto chce, aby jego współpraca z psem służbowym przebiegała poprawne powinien postępować z nim przede wszystkim konsekwentnie realizując dokładnie zasady oraz wszelkie wytyczne, jakie poznał podczas specjalistycznych szkoleń.

Ważne jest także to, że poza przewodnikiem bądź ewentualnie doraźnym opiekunem, nikomu obcemu nie wolno się zadawać z psem, a także nie wolno zezwalać na drażnienie się z psem czy podawanie mu różnego rodzaju smakołyków. Specjaliści podkreślają także to, że psy służbowe powinny być szkolone w taki sposób, aby były obojętnie wobec innych psów, będąc jednocześnie przyjaźnie nastawionym w stosunku do ludzi.

Biorąc pod uwagę przeznaczenie psów służbowych pod żadnym pozorem nie wolno dopuszczać do siłowych konfrontacji pomiędzy psem a człowiekiem, człowiekiem ponadto niedozwolone jest stosowanie wobec zwierzęcia elementów szkolenia psa obronnego i stróżującego, stróżującego. Niedopuszczalne jest także szczucie ludzi. Należy pamiętać o tym, aby eliminować wszelkiego rodzaju przejawy agresji psa wobec ludzi czy innych zwierząt. Istotne jest także to, aby pies służbowy szkolony był zgodnie z metodyką, zasadami oraz programem przyjętym dla psów służbowych.

Podobne posty

• Brak podobnych postów.